Dostałam wszystko, co chciałam.

19. 01. 01
posted by: Urszula Wojnarowska-Curyło

 Z czym Ci się kojarzy biblioteka? Z wypożyczalnią.

 Z wypożyczalnią czego? Książek, czasopism, filmów, płyt … Strzyżowska biblioteka kojarzy się jeszcze z wieloma imprezami, wystawami, prezentacjami, konkursami. I to chyba wszystko.

 No, właśnie co do słowa „biblioteka”, nie wszystko. Zapraszam na spotkanie z szefową Podkarpackiej Biblioteki Chustowej, Doradcą Chustowym Clau Wi, adminką grupy Chustowej, absolwentką studiów uniwersyteckich z zakresu technologii żywności i żywienia, mamą Jasia i Małgosi, miłośniczką ekologii we wszystkich jej przejawach, mieszkanką Gbisk z wyboru, panią Joanną Krypel. Spotykamy się w niezwykłym siedlisku Asi i jej męża, Pawła, gdzie na ścianie stodoły wymalowane są imponującej wielkości portrety przodków gospodarzy. Asia, rzeszowianka z dziada pradziada i Paweł, rzeszowianin w drugim pokoleniu. Ten dom należał do dziadków Pawła, opuszczony popadał w ruinę, dopóki nie zapadła decyzja o powrocie młodych na- w tym wypadku chce się rzec- „dziadowiznę”. Ponieważ jest zima miałam obawy przed dojazdem, ale zupełnie nie potrzebnie. Większość trasy to dojazd wygodną drogą asfaltową i jakieś 100 metrów szutrową. Dom stoi opodal ściany lasu, otulony sadem. Na powitanie leniwie wysuwa się czarny, spory pies w typie labradora, a że nie robię wrażenia agresora, wchodzi powrotem do swojej ogromnej budy.

Asia, to szczęśliwy przypadek, który po części zawdzięczam facebookowi. Traf chciał, że gdy kiedyś coś na facebooku przeglądałam, to Asia w tym czasie na swoim profilu umieściła poruszającą fotografię. Na niej były dwa duże metalowe pojemniki z siatki. W na dnie jednego leżał stosik tetrowych pieluch, na oko dwadzieścia, a drugi pojemnik był cały wypełniony pampersami. Było to, o ile pamiętam, roczne zużycie dla jednego dziecka. Wprawdzie nie mam dzieci w tym wieku, ale pomyślałam, że to interesująca osoba i wyjątkowe podejście do życia. Nie pomyliłam się. Dalej okazało się tylko ciekawiej. Mam problem z przechodzeniem na ty, ale w tym wypadku, gdy gospodarze okazali się pokrewnymi ze mną duszami, problem rozpłynął się bez śladu.

Urszula: Co Was tu sprowadziło, oprócz tytułu własności ?

Asia: Mieszkanie tu to same plusy- powietrze jak kryształ, widoki jak z bajki, koszty życia niewielkie, możemy zacząć planować i realizować nasze dość szalone marzenia.

Urszula: Jesteś doradcą chustowym. Co to takiego?

Asia: Jestem Doradcą Noszenia, co oznacza, że przekazuję rodzicom wiedzę na temat zasad prawidłowego noszenia dzieci w chustach i innych miękkich nosidłach, a także w zakresie budowy oraz rozwoju kręgosłupa i bioderek małego dziecka. Mówię rodzicom na temat roli tulenia dziecka i tego, że to naprawdę krótki czas oraz, że warto go wykorzystać, bo dziecko wyrasta z tulenia. Niestety. Bardzo wierzę w to co robię i dlatego powołałam do życia Podkarpacką Bibliotekę Chustową, w której nieodpłatnie można wypożyczyć chustę.Młodzi rodzice najczęściej (choć miałam wiele różnych przypadków) wybierają najtańsze, niskopółkowe chusty, których ceny oscylują wokół 150-200zł. Takie też wypożyczam. Najdroższa chusta, jaką mam w bibliotece, kosztuje chyba 450zł. Chusty tkane ręcznie to najczęściej chusty bawełniane, mogą w nich wystąpić domieszki jedwabiu lub kaszmiru w formie wątku. Cena jest uzależniona od wielu rzeczy. Np. czy wątek jest farbowany ręcznie pod konkretną chustę, dla uzyskania określonego, zamierzonego efektu. Ogólnie, ceny chust mogą sięgać kwot znacznie wyższych niż 2500zł (ale też mniej). Z biblioteki korzysta sporo rodziców. Są to osoby, które chcą spróbować czy ta przygoda im odpowiada. Są też tacy, których nie stać na kupno swojej chusty. Po konsultacji, którą prowadzę, zostawiam czasem chustę z Biblioteki, żeby rodzice ćwiczyli wiązania im pokazane, zanim podejmą decyzję o zakupie.

Urszula: Jestem zaskoczona poziomem świadomości i dojrzałości w przeżywaniu swojego rodzicielstwa i bycia rodziną. A co jeszcze robicie w zakresie szeroko pojętej ekologii?

Paweł: A, na przykład, pijemy wiosną sok z brzozy. Z praktyki wiem, że u nas najbardziej efektywne jest ściąganie soku z południowej strony brzozy i że ściągnięcie ok 15 litrów soku w niczym drzewu nie zagraża. Więc pijemy go, częstujemy znajomych i czujemy się świetnie. Asia zna się na ziołach, zbiera je , suszy i dorzuca do posiłków. Wokół domu rośnie sporo starych gatunków drzew, suszymy ich owoce i mamy chipsy owocowe na całą jesień, zimę i wczesną wiosnę. Kochamy kamienie, więc kupiliśmy kamień z budowy obwodnicy i wyłożyliśmy sporą część podwórka, tworząc coś na kształt patio. Mój dziadek wykopał tu studnię głęboką na 44 betony. Pierwszy beton (80 cm) to była ziemia, pozostałe to był lity kamień. Rozwoził go potem po okolicy, ktokolwiek się zgłosił. Myślę, że jak patrzy z nieba na nasze zakupy kamienia, kręci głową ze zdumienia.

Urszula: Widać, że lubicie swoje miejsce. Zechcecie zdradzić swe plany?

Paweł: Moje wiążą się pracami rękodzielniczymi na zamówienie. Póki co nie chcę precyzować , bo pomysły nie są jeszcze ostateczne i jest ich wiele. Sam muszę sprawy z sobą przegadać i przepatrzeć możliwości. Ale czuję, że mogę wiele unikatowych pomysłów wdrażać tu, gdzie wybrałem swe życie.

Asia: Ja rozważam wiele pomysłów związanych z ekologią i żywieniem. Oczywiście pomaga mi w tym moje wykształcenie, ale też pasja do życia blisko natury.

Urszula: A ja Wam życzę takich realizacji, które sprawią przyjemność, pożytek i dumę z siebie, że potrafiliście trafnie odczytać co Wam najlepiej pisane. W imieniu Czytelników Loquerisa dziękuję za gościnę.

 

Komentarze   

+2 # Marzynia 2019-02-24 19:08
Czytałam ten wywiad w WiM. To naprawdę ciekawy tekst i ciekawa osoba. Zresztą i drugi tekst o Twojej pracy zawodowej był bardzo mądry i dający do myślenia. Szkoda, że głównie nam, nauczycielom. Pozdrawiam serdecznie, pisz, nie ustawaj, bo dajesz radość czytelnikom :-)
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+2 # Magda 2019-02-09 18:17
Asia to moja bratowa. Mądra dziewczyna, cudowna matka, moja trzecia siostra. Gdyby więcej osób było do niej podobnych to świat byłby dużo bardziej przyjaznym miejscem. Wywiad przeczytałam jednym tchem, dziękuję za ciekawą lekturę!
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+1 # Ula 2019-02-10 22:04
Cudownie mieć taką Bratową, zazdroszczę. Brat także niczego sobie człowiek. Asia rozsiewa wokół atmosferę życzliwego zrozumienia i akceptacji. I to jest wspaniałe. Faktycznie, gdybyśmy skupiali się na dobrych stronach naszego ludzkiego otoczenia, czy też, gdyby otoczenie to, tę lepszą swą stronę nam częściej pokazywało, wszystkim byłoby łatwiej funkcjonować. Mam nadzieję, że będzie okazja się poznać. Pozdrowienia :-)
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+2 # Klaudia Maksa 2019-01-02 00:01
Życie w małych społecznościach naprawdę ludziom wydaje się ponure, biegnące żółwim krokiem, gdzie fajną rozrywką jest polowanie na promocje, ciuchlandy i takie tam inne przyziemne przyjemności. Nie wiem kto nakręca bardziej takie myślenie - sami mieszkańcy tęskniący za "błyszczącym" światem, czy mieszkańcy takich światów, którym zabija cisza trwająca dłużej niż dobę. Ad rem. Kibicuję każdej osobie, w tym Pani - pani Urszulo, która pokazuje światu takie perełki. Pozdrawiam i Dobrego Roku życzę jeszcze raz
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+1 # Ula 2019-01-27 06:54
Pani Klaudio, nie zgadzam się z poglądem, że życie w małych miejscowościach to nuda i ciuchlandy. Wszystko zależy od człowieka. Jeśli jest nudny, będzie się także nudził w Nowym Jorku. Są profesje przypisane do dużych miast. Ale są też takie, które można wykonywać zdalnie, a mieszkać na krańcu Ziemi. Istotne by w sobie odszukać przestrzeń na rozwój. Miałam szanse studiować w dużych polskich miastach, miałam propozycje, by tam zostać, z racji na obywatelstwo mojej mamusi, mogłam bez starań o zieloną kartę wyjechać do kraju marzeń dla wielu. Mieszkam w Strzyżowie, bo tak wybrałam. I nie żałuję wyboru. Wygląda na to, że Asia także jest zadowolona ze swej decyzji. Plany, które ma są nie do wykonania w Rzeszowie. Zresztą widoki z Jej okna są także nie do zobaczenia w innym miejscu :-) Najważniejsze żeby wiedzieć co jest tym zajączkiem, a nie wciąż gonić złudzenia. Pozdrowienia i także dobrego roku!
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+1 # Ula 2019-01-01 20:45
Wspaniałe jest to, że wciąż pojawiają się osoby umiejące zorganizować swe życie zupełnie inaczej niż większość. I że rozsiewają szczęście, uśmiech i optymizm gdziekolwiek się pojawią. Bardzo dziękuję za ten miły komentarz :-)
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
+2 # a.k. 2019-01-01 19:20
Mieszkam w okolicy, a pierwsze słyszę o takiej działalności. Pewnie głównie dlatego, że aktualnie noszenie w chuście mojego syna wymagałoby z mojej strony nadludzkiej siły. Niezwykle ważne jest dostrzeganie takich nowatorskich rozwiązań, bo one zmieniają świat. Cenna jest ta umiejętność, którą Ty Ulu posiadasz. Cieszę się, że właściwie pod moim niebem, mieszkają tacy ciekawi ludzie, którymi są bohaterowie tego artykułu. Mają własny, niebanalny pomysł na siebie. Fajnie, że są.
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować

Dodaj komentarz

W komentowaniu na tym blogu obowiązuje tylko jedna reguła: nie wolno obrażać innych osób.


Kod antyspamowy
Odśwież